Hoe doen ze het toch, die mensen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van arts Alie Hoek-van Kooten en horen we de drijfveer achter haar woordendrift.
In de afgelopen maanden waren er regelmatig berichten over een dreigende scheuring in de Christelijk Gereformeerde Kerk. De broeders op Urk zijn tegen vrouwen in het ambt en willen niet langer samenwerken met de broeders in Zwolle, bij wie vrouwen ambtsdrager kunnen worden. Hoe om te gaan met dergelijke diepgaande verschillen? Aan de hand van Handelingen 15 pleit Bert Aalbers voor het belang van eenheid in pluriformiteit.
Hoewel er ruim een halve eeuw is verstreken sinds het overlijden van Clive Staples Lewis, beter bekend als C.S. Lewis, is zijn invloed nog altijd groot. Zijn boeken inspireren lezers van jong tot oud en zijn toegankelijk voor christenen en niet-christenen die op zoek zijn naar zingeving, fantasie en geloof. Zijn leven en werk vormen nog steeds een bron van inspiratie voor andere auteurs.
Zacharia voorzag dat de messias een rijk van rechtvaardigheid en vrede kwam brengen. Marcus laat zien hoe Jezus als die messias vorm geeft aan dat rijk. Als gemeenschap hebben we een rol te vervullen in het bewerkstelligen van die gerechtigheid.
Psalm 111 prijst Gods grootheid en nodigt uit tot verwondering en onderzoek. De psalm verbindt lof met levenswijsheid: echte wijsheid begint bij ontzag voor God, niet bij angst. Samen met Psalm 112 toont de tekst hoe Gods trouw mensen vormt tot rechtvaardige, hoopvolle gelovigen.
‘Spreek!’ kan een verlangend roepen zijn waarin de hoorder zich openstelt voor de woorden van de Eeuwige. Die woorden geven duidelijkheid in wat God van ons vraagt. Zijn spreken is basis van het bestaan. Hij doorbreekt onze stilte.
God spreekt door de Bijbel, de natuur, mensen, maar niet minder door stilte. Diana Rozendaal, één van de nieuwelingen in abdij Koningsoord, liet een compleet leven in Rotterdam achter. Een ander leven wachtte haar: een leven dat zich grotendeels voltrekt in stilte.
De brief aan de Hebreeën is een buitenbeentje in het Nieuwe Testament. Een buitenbeentje evenwel dat uiteindelijk heel wat tongen in beweging zou brengen. Aanvankelijk was er in de oude kerk niet veel meer dan enige strijd over het auteurschap van Paulus, maar gaandeweg bleek de brief meer dan eens te raken aan theologische geschil- en strijdpunten, waardoor het geschrift voor menige theoloog kon uitgroeien tot een zie-je-wel-document. Daarmee is – zij het impliciet – meteen gezegd dat de doorwerking van het geschrift in de geschiedenis altijd de doorwerking van een interpretatie is. Soms lag die interpretatie voor ons verstaan nu – dat, voor alle helderheid, zelf natuurlijk ook weer interpretatie is – dicht bij het oorspronkelijke schrijven, echter soms ook was het daarvan ver verwijderd…
Gesprekssuggesties bij het april nummer van Open Deur, over ‘Spreek!’.
