Bij deze dag
Jezus preekt vanaf het water, voor een grote menigte. Dertig, zestig, zelfs honderdvoudig kunnen zijn woorden vanaf hier verder gedragen zijn, dankzij oren die hoorden. En dankzij harten die zijn aangedaan, die tot bodem geworden zijn voor dit goede zaad. Geen bekeringspreek, maar een uitnodiging tot verwondering: kan ik dit woord dan echt zelf verder dragen? Hoe actief is dat woord, in Jesaja 55,13! ‘Zoals de regen, zo mijn woord: het keert niet vruchteloos tot Mij terug.’ Het gaat rond, de boodschap is zelf de boodschapper. Is dat een sleutel om de lezing uit Matteüs weg te trekken uit het
