Gemeenteopbouw

In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?

Bijna iedereen zegt van zijn eigen positie: ik heb geen macht. Maar meestal hebben we die wel. Macht omdat je ouder, groter, sterker, rijker, knapper, belezener bent dan een ander, of omdat jouw functie hoger staat aangeschreven, meer beslissingsbevoegdheid met zich meebrengt of in het algemeen meer autoriteit uitstraalt. Dat geldt ook in de kerk. De vraag is: hoe herken je je eigen macht en die van de ander? Hoe ga je er gewetensvol mee om, zodat je anderen niet kwetst, en hoe signaleer je machtsmisbruik? Marianne Bronsveld werkt bij Meldpunt Misbruik en vertelt wat ‘macht’ is en hoe we er constructief mee kunnen omgaan.

Hoe word je als kerk een plek waar jong en oud zich thuis voelen? Op vrijdag 13 februari 2026 organiseren de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), MissieNederland en partners het symposium Samen Jong in de praktijk. Tijdens deze dag wordt ook het Samen Jong Praktijkboek gelanceerd dat kerken helpt om generaties duurzaam met elkaar te verbinden.

Uit verschillende themanummers van Ouderlingenblad van de laatste tijd kwam het idee opborrelen eens verder te schrijven over – en lezers ‘aan de slag’ te laten gaan over – vragen rond gemeenteopbouw, beroepingswerk en toerusting. De vraag misschien wel: ‘hoe maken voorgangers hun gemeenten (iets meer) toekomstbestendig..?’

Op straat, in onze winkels, scholen en fabrieken komen we mensen met een migratieachtergrond tegen, maar in de kerk…? Heeft u zich dat wel eens gerealiseerd? En hoe zou dat komen? Dit artikel vertelt over migrantenkerken, maar ook hoe we in onze eigen gemeente ‘meer van kleur’ kunnen worden…

Jezus zei: ‘Kom zoals je bent, maar blijf niet zoals je was’. Jezus was open en toch radicaal. In wat Hij zei en deed, gingen liefde en waarheid samen.

Het gaat in ons blad wel vaker over de zoektocht van gemeenten in veranderingsprocessen. Wat gaat goed? Wat kan en moet anders? Hoe willen we gemeente zijn? In dit artikel wordt een methode beschreven die behulpzaam kan zijn bij die zoektocht. Een onverwachte methode misschien. Maar tegelijk, hoe eenvoudig kan het zijn?

Leven dominees nog in glazen huizen? Of zijn zij ‘ook maar gewone mensen’? Wanneer het in de pastorie tot een echtscheiding komt, ervaart de predikant aan den lijve hoe de gemeente naar hem of haar kijkt. Met alle stilte en mijding en schaamte van dien. Zou dat ook anders kunnen? Deze bijdrage om de kerkelijke gemeente tot een ruimte te maken waar veiligheid, genade en betrokkenheid voorop staan.

Ik ken hem wel van andere activiteiten, een man van een jaar of 55. Laat ik hem Peter noemen. Ik zie hem aankomen. In plaats van te zwaaien vanuit de auto, blijf ik even wachten. En zo komen we, staande naast de auto, aan de praat.