Menu

Basis

Wonen in gedichten

Zomerherinneringen

Ligstoel in de tuin
(Beeld: Elena Iavorskaia via iStock)
Afgelopen voorjaar overleed één van mijn beste vrienden. Aan de ziekte ALS. Ik mis hem pijnlijk… Met hem en met één van mijn andere vrienden las ik in de afgelopen 35 jaar enkele keren per jaar samen één gedicht. We togen dan naar een stad waar we eerst samen een stadswandeling maakten. Aan dat ene gedicht konden we gauw een uur besteden. We verrijkten elkaar met wat we lazen, wat we samen ontdekten. Mijn overleden vriend ‘woonde’ in gedichten. Al jarenlang niet meer gelovig, waren het gedichten die hem emotioneerden, omdat ze aan het overstijgende van de werkelijkheid taal gaven.

Wellicht ook interessant

Bernd Hirscheldt
Bernd Hirscheldt
Basis

Korte Metten: Wondertjes

Een van de mooiste kanten aan het vak van predikant is dat je nooit kan bepalen met wie je in contact zal komen. Dat klinkt misschien wat vreemd. Maar het is een voorrecht om met mensen te kunnen omgaan die je niet zelf hebt uitgekozen, omdat ze precies dezelfde interesses hebben of omdat ze het roerend met je eens zijn. Of omdat je een gemeenschappelijk verleden met elkaar deelt. Dat alles geeft een gevoel van vertrouwelijkheid, maar een nieuwe ontmoeting met een onbekende, iemand die in een heel andere wereld leeft, blijkt vaak veel boeiender te zijn.

Nieuwe boeken