Deze zondag wordt ‘wezenzondag’ genoemd. Wie ‘wees’ wordt genoemd, mist iets om haar heen: een mens die je vanaf het allereerste begin kent, een ouder die zorg draagt. Het woord ‘wezen’ komt inderdaad in de lezingen van vandaag voor (Joh. 14,18). Maar de nadruk ligt veel meer op wat er wél is, dan op wat er mist. Als eerste is daar Samuel, die oud en grijs zijn afscheidsrede houdt, nadat hij Saul tot koning heeft gezalfd (1 Sam. 12,2). Hij gaat de geschiedenis van het volk Israël langs en benoemt dat ze steeds als ze in de problemen kwamen, God
Het volledige Premium-artikel lezen?
Als Premium-lid kan je dit artikel gratis lezen door in te loggen op jouw account. Nog geen Premium-lid? Al voor € 10,- per maand lees je alles op Theologie.nl.
InloggenLid worden