In de rubriek ‘Teksten voor onderweg’ willen we vanuit de redactie u woorden aanreiken om mee op weg te gaan in het pastoraat, in het bezoekwerk: een lied of gedicht, een gebed, met een korte toelichting. We hopen dat u het als bruikbaar waardeert…
De laatste drie dagen vóór Pasen krijgen in de kerk, met bijzondere vieringen en rituelen, extra aandacht. Die vieringen meebeleven, van het donkerste donker naar stralend licht, is heel intens.
Heb jij iets met engelen? Ik niet zoveel, eerlijk gezegd. Ik denk er nauwelijks aan. Jammer is dat, want ze doen er wel degelijk toe. Je komt ze ook vaak tegen. In elk geval in de Bijbel. Zo’n 350 keer! Dat is heel wat meer dan ik gedacht had. Maar ook daarbuiten zijn ze te vinden. Als je er maar op let.
Als het over inwijding van nieuwkomers in ons geloof, kerk en gemeente gaat, wat we hen willen léren, dan misschien wel eerst de vraag wat we zélf geleerd hebben. We noemen onszelf ‘volgelingen van Jezus’, maar waarin volgen we Hem dan? En hoe? In deze bijdrage gaat het over zulke vragen.
Misschien heeft u er al wel eens van gehoord, voor anderen zal het nieuw zijn: in Hattem is ‘De Hezenberg’ te vinden. Een landgoed – waar je heerlijk kunt wandelen! – maar dat zich ook ontwikkelde tot een pastorale-en hulpverleningsplek. Hier volgt een uitgebreide – en uitnodigende! – kennismaking.
Een gebeurtenis of een bepaalde periode wordt bijzonder door er een ritueel aan te verbinden. Een vaste handeling waarbij (meestal) niet gezegd wordt, maar die in zichzelf veelzeggend is. Hoe is dat in de Veertigdagentijd?
Het gaat in ons blad wel vaker over de zoektocht van gemeenten in veranderingsprocessen. Wat gaat goed? Wat kan en moet anders? Hoe willen we gemeente zijn? In dit artikel wordt een methode beschreven die behulpzaam kan zijn bij die zoektocht. Een onverwachte methode misschien. Maar tegelijk, hoe eenvoudig kan het zijn?
Als je op bezoek gaat bij mensen die rouwen om een ingrijpend verlies kun je je onzeker en machteloos voelen. Met welke emoties of reacties kun je te maken krijgen? Hoe kun je er ‘gewoon voor ze zijn’ zonder dat het leeg of ongemakkelijk voelt? Wat doe je als iemand niet gemakkelijk praat? Op deze en meer vragen gaat dit artikel in.
In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?
