Enkele jaren geleden peddelde ik met een vriendin op een huurfietsje door de stad van onze studentenjaren. Hier was de sociëteit, daar hadden we onze koorrepetities, weet je nog? Ik zag mijn oude kamer terug. Wat was die klein, had ik daar met zoveel plezier gewoond? En wat was het uitzicht veranderd door de hoge bomen. De repeterende droom over die kamer en een scriptie die maar niet afkomt, komt sinds die tocht nauwelijks meer voor.

Joseph Roth, Job, vertaling Wilfred Oranje, L.J.Veen Klassiek (ISBN 978 90 204 1402 8), hardcover € 21,00, paperback € 12,50, e-book € 9,99.

Er was eens een rijk man… In een groot bos woonde eens… Er was eens een molenaar… Wie kent deze beginzinnen niet? De wereld van de sprookjes kennen we uit onze kinderjaren. Ik heb ze verslonden, de sprookjes in de dikke bundel van de gebroeders Grimm. Een zwart-wit wereld waarin het leed dat een mens trof, werd omgebogen in geluk. Assepoester, Hans en Grietje, Repelsteeltje, noem ze maar op, uiteindelijk loopt het goed af.

Vanaf de achterbank van de auto klinkt ineens een vraag: ‘Mama, God is toch de papa van Jezus?’ Voordat ik antwoord kan geven, volgt de tweede vraag: ‘En Maria is toch zijn mama?’ ‘Dat klopt’, zeg ik, waarop mijn bijna vierjarige zoon aarzelend zegt: ‘Maar wat doet Jozef dan in het verhaal?’

Kerk zijn in de zomer – de kerk heeft geen vakantie…, maar kan wel, juist in de vakantietijd, anders aanwezig zijn. In deze bijdrage vijf heel verschillende verhalen over hoe de kerk er in de zomer is…

Met gemeenteleden praten over hun diepste verlangen, hevige pijn of weggestopte ervaring. Of eigenlijk, nog eerder: hen laten inkeren in zichzelf om dat verlangen en die pijn te vinden en te voelen. Precies dát gebeurde bij het kijken naar schilderijen van Vincent van Gogh. Indalen in de emoties van de schilder, en zo bij de eigen emotie terecht komen. Er was een prachtige leerhuis-serie waar dat kon gebeuren…

In onze gepolariseerde samenleving, waar alle tegenspraak over elkaar heen buitelt, blijft deze zin haken. Het klinkt in de Bijbel zo vertrouwd als het gaat om Jezus, die tegen de Farizeeërs in gaat en daar een teken van tegenspraak is. Hij laat zich niet de mond snoeren door gezagsdragers vanuit de tempel. Dat klinkt stoer, toch? Iemand die opkomt voor recht en gerechtigheid, die opkomt voor kwetsbaren, die opkomt voor Gods Koninkrijk. Daar zijn wel een paar mooie plaatjes bij te verzinnen. Helemaal mooi!

De kerkdienst is de plek waar de gemeente samenkomt. Jong en oud ontmoeten daar elkaar én zijn of raken vertrouwd moet hóe te vieren en te geloven. Via de taal, de verhalen, de rituelen. Hier gaat het over de inwijding van kinderen daarin. Waar is plek voor hen? Hoe leren ze en doen ze mee?

In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn

Koningen zijn er de eeuwen door geweest. In allerlei soorten en maten. Sommigen hebben zichzelf tot koning gekroond. Dat zijn de beste – in hun eigen ogen althans. Anderen zien dat vaak anders. En zij kunnen het weten, want zij ondervinden de gevolgen ervan.