Met dit nummer van Schrift nemen we afscheid van Gerard van Broekhuizen; of liever: neemt hij afstand van u als lezer. In 1994 verscheen zijn eerste bijdrage (over Simson) en vanaf 2002 verzorgde hij voor alle nummers een ‘Naschrift’ waarin hij op beeldende wijze het thema van het betreffende nummer verbond met de wereld van de kunst. Daarnaast bleef hij ook regelmatig grotere artikelen produceren en vulde hij zelfs in 2005 een heel (Kerst)nummer. U begrijpt, nu hij om gezondheidsredenen de redactie heeft moeten verlaten, dat wij hem node zullen missen.

Al meer dan twee eeuwen lang betwisten Bijbelwetenschappers de echtheid van de nieuwtestamentische brieven die in naam van Paulus zijn geschreven. Hierbij baseren zij zich onder meer op taalkundige verschillen tussen de brieven, zoals het gebruik van unieke woorden en opvallende syntax. Voor deze vergelijking zijn onderzoekers in de loop van de twintigste eeuw steeds meer gebruik gaan maken van inzichten uit de statistiek, maar dit type onderzoek nam pas echt een vlucht na de uitvinding van de computer, te beginnen met het werk van Andrew Queen Morton in de jaren 60.

In het Maarten van Rossum-museum in Zaltbommel bevindt zich een bijzondere zonnewijzer uit de zeventiende eeuw, afkomstig uit een van de kloosters uit de omgeving. Welk klooster precies, dat is onbekend. Bijzonder aan die deze zonnewijzer – het is de enige in deze vorm in Nederland – is dat hij de vorm van een boek heeft. Een boek waarop de uren worden geteld.