Geregeld klinkt de vraag of de Kerk moet spreken. Sommigen vinden dat het te snel te politiek wordt. Maar maakt het zwijgen van de Kerk haar niet medeverantwoordelijk?

Boerenwijsheid kenmerkt zich door de nuchtere, aardse manier van doen en denken. Ogen en oren staan open voor wat zich voordoet. Komt er regen, komt er zon? We kunnen het weer niet sturen, maar er wel op reageren. 

Daar liggen ze dan, de doeken waarin Jozef van Arimatea het lichaam van Jezus zo liefdevol had gewikkeld. De laatste zorg, gegeven aan de man die zoveel heeft gegeven aan de mensen om Hem  heen. De laatste zorg, met liefde, aandacht en respect gegeven.

In het Koninkrijk van God staat alles op zijn kop. Uit hoe Jezus omgaat met Zacheüs, blijkt hoe Hij kijkt naar mensen. 

Jezus zei: ‘Kom zoals je bent, maar blijf niet zoals je was’. Jezus was open en toch radicaal. In wat Hij zei en deed, gingen liefde en waarheid samen.

Heel vroeg in de ochtend, het is nog donker, komt Maria Magdalena aan bij het graf van Jezus. De steen is weg! Waar is het lichaam van Jezus? Maria haast zich naar Petrus en Johannes, die zich zo snel mogelijk naar het graf begeven. En inderdaad: het lichaam is weg – maar de doeken liggen er nog.

In het oude Israël werden veel wijsheden doorgegeven van vader op zoon en van moeder op dochter. In het bijbelboek Spreuken lezen we heel veel dergelijke uitspraken.

Zoals je kunt groeien in moed, kun je ook groeien in openheid. Anderen helpen ons daarbij; zij zijn ons tot voorbeeld. En er is een belangrijke voorwaarde voor echte openheid: dat we de ander en onszelf aanvaarden op het punt waar we zijn, zonder vooroordelen.

Jezus vertelde verhalen, sprak menigten toe, en ging met mensen in gesprek. Maar daar bleef het niet bij. Hij bracht het goede nieuws ook in de praktijk, door ons voor te doen hoe het kan.